Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33042 K.2014/15137

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekinin cep telefonuna gönderdiği mesajların hangisinin tehdit olarak kabul edildiğinin denetime imkan verecek şekilde belirlenmemesi ve “az daha bekle” ve “zaman daralıyor” şeklindeki tehdit mesajının TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı irdelenip tartışılmadan, eksik inceleme ile anılan Kanun maddesinin 1. cümlesi gereğince hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalardaki “şikayetçinin 150.000 TL borcunu ödemediği, çeklerin karşılıksız çıktığı, şikayetçiye yönelik icra takibi başlattığı ve mağduriyeti nedeniyle şikayetçiye tehdit ve hakaret mesajları gönderdiğine” dair savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,