KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/33261 E., 2014/17483 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık ...’ın tehdit suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3-Sanık ...’ın hakaret suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanık ...’ın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarında, “Kenan adlı kişinin eşi Yeşim’e cinsel tacizde bulunması nedeniyle başlayan kavgada katılan polislerin olaya müdahale ettiği, Kenan ve kardeşinin katılan polislerin huzurunda kendilerine hakaret ve tehditlerini sürdürmelerine karşılık katılanların hiçbir müdahalede bulunmadıklarını ve işlem yapmadıklarını, bu kişilerin ifadeleri alınmadan karakoldan salıverildiklerini duyunca katılan polislerle tartıştığını” savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/33261, K. 2014/17483, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama