Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33501 K.2014/13061

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında, mağdur M.. K..'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık N.. K.. ve müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek, maddi ve somut nitelikteki zararı kapsaması ve sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kayden sabıkasız olan ve ileride bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat ile cezası ertelenen sanık hakkında, "müştekininin şikayetinin devam ediyor oluşu, maddi ve manevi zararının giderilmemiş olması, uzlaşmak istemeyişi" biçimindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b- Sanığın müştekilere söylediği kabul edilen, “sizi bu sokakta yaşatmayacağım, sizi barındırmayacağım, evinizi sattıracağım” şeklindeki sözlerin, mağdur M.. K..'ın beyanı da gözönüne alındığında, mağdurlara evlerini sattırmak amaçlı olarak söylendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin ilk cümlesi gereğince hükümlülük kararı verilmesi,