Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/33940 K.2015/26351

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mağdur Y.. K..’nın, 28.07.2011 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık E.. B..’a, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan takibi şikayete bağlı hakaret suçundan kesin nitelikli adli para cezası verilmiş ise de, temyiz incelemesi dışında olan bu suç yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin mahallinde değerlendirilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık E.. B..’a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık E.. B..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık Y.. K.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık Y.. K..’nın eşi olan M.. B..'la boşanma davaları devam ettiği için ayrı yaşadığı, müşterek çocuklarının olay tarihinde kendi yanında olduğu, M.’in, kardeşi olan A.. B.., Ş. T. ve F. isimli kişi ile çocuklarını almaya geldiği, burada çıkan tartışmada, A. ve M.'in, sanık Y.’ın kardeşi olan Y.. K..’yı ortalarına alması nedeniyle sanığın, o sırada saman atmak için kullandığı ve elinde bulunan dirgenle A. ve M.'in üzerine yürümesi şeklinde kabul edilen eylemde, iddianamede açıklandığı gibi tehdit sözü söylemeksizin ve herhangi bir saldırıda bulunmaksızın orada kalmasının tehdit suçunu ne şekilde oluşturduğu açıklanmadan, tanık S.. Ö..’in anlatımlarının hangi gerekçelerle reddedildiği hükmün gerekçesinde gösterilmeden TCK’nın 106/2-a, 43 maddeleri ile mahkumiyet kararı verilmesi,