Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/34948 K.2014/6357

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın tek görgü tanığı İ.. Ç.. dinlenmeden hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

Katılanın aşamalarda, eşi olan sanığın kendisine “bana ne yaparsanız, ben de size aynısını yaparım, seni öldürürüm” dediğini beyan ettiği ve tanık İbrahim'in de bu anlatımı doğruladığı gözetilmeden, “tehditvari ifadenin mağdurun aynı yöndeki muhtemel hal ve hareketlerine yönelik şartlı olarak söylendiği ve böylece doğrudan doğruya mağdura yönelik haksız bir saldırı gerçekleştireceğine dair kast unsuru içermediğinden bahisle, suçun maddi ve manevi unsurlarının tam anlamıyla oluşmadığı” biçimindeki kanuni dayanaktan yoksun ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,