Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/35100 K.2014/21576

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanığa usulüne göre tebliğ edilmemesi nedeniyle temyiz süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında temel cezanın kanuni dayanağı TCK'nın 125/1 madde ve fıkrası yerine, aynı kanunun 86/2 madde ve fıkrası olarak olarak belirtilmiş, sanık ...’nın yaralama eylemini katılan ...’a karşı işlediği kabul edildiği halde, sehven katılan ...’a karşı işlediği belirtilmiş ise de bu hataların yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...’nın katılan ...’a karşı yaralama ve hakaret ile katılan ...’a karşı yaralama, sanık ...’nın katılan ...’a karşı yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ...’nın katılan ...’ı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılan ...’a söylediği "bir saat içerisinde burayı terk edeceksin, terk etmezsen görürsün” şeklindeki sözün, TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlede düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,