KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/35412 E., 2013/15243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık ...’nun hakaret ve yaralama, sanık ...’nun yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık ..., ... ve ...’in tehdit eylemlerine ilişkin hükümler yönünden;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların tehdit eylemini gerçekleştirmediklerine dair savunmaları, tanıklar ..., ..., ’ın tehdit olayını görmediklerini ifade etmeleri, müştekinin eşi ve annesi olan tanıklar ... ve ...’in ise sanıkların tehdidini duyduklarını beyan etmeleri karşısında, birbiriyle çelişkili tanık ifadeleri tartışılıp hangi tanık beyanlarına, hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de,
a-CMK’nın 231 maddesindeki koşullar irdelenerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmemesi,
b-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/35412, K. 2013/15243, 20 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama