Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/35701 K.2014/11064

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Hakaret suçunda belirlenen temel ceza üzerinden artırım ve indirimlerin hatalı yapılması suretiyle, 3 ay 3 gün yerine, 3 ay 6 gün olarak fazla hapis cezası tayin edilmesi,

2-Hükmün gerekçesinde sanığın eyleminin “Sair tehdit” suçunu oluşturduğu açıklanmasına ve hükümde TCK’nın 106/1. maddesinin 2.cümlesine uygun ceza belirlenmesine karşın, hukuki nitelendirmeye ve tayin edilen cezaya aykırı biçimde anılan maddenin 1. cümlesinin dayanak kanun maddesi olarak gösterilmesi,

3-Sanığın, katılanın da kendisine, daha önce dilekçesinde belirttiği hakaret içeren mesajları gönderdiğini savunması karşısında, bu savunma üzerinde durularak, hakaret suçu yönünden TCK’nın 129. ve tehdit suçu yönünden ise 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Sabıkasız olan sanığın, kişiliği olumlu görülüp yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezası ertelenmesine karşın, sonrasında bu kez yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaate varılamadığı açıklanıp hükmün açılanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,