KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/36090 E., 2013/3167 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Gürültüye neden olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığa ait barda çevre sağlığı ekiplerinin yapmış oldukları denetimde müzik yayını yapılırken çevreye yayılan gürültü düzeyinin 14.1 dBA olduğunun tespit edildiği ve sanık hakkında tutanak düzenlendiği, çevresel gürültünün değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği'nin 28/d maddesinde gürültü sınır değerinin 5 dBA olduğunun anlaşılması karşısında; belirlenen değerin insan sağlığının zarar görmesine elverişli olup olmadığının bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle tespiti ile sonucuna göre TCK'nın 183/1. maddesi veya Çevre Kanunu'nun 20. maddesine göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık ...'in doğum ve sabıka kaydı okunmayarak CMK'nın 209/1, 25/08/2006 ve 31/08/2006 tarihli tutanaklar ve diğer belgeler okunarak diyecekleri sorulmamak suretiyle CMK'nın 206 ve 215. maddelerine aykırı davranılması,
3- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak amacıyla, hükme dayanak yapılan 25/08/2006 ve 31/08/2006 tarihli tutanakların onaysız fotokopilerinin hükme esas alınması,
4- 5237 sayılı TCK'nın 183. maddesinin hapis ve adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içerdiği, aynı Kanunun 50/2. maddesine göre, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceği gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/36090, K. 2013/3167, 7 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama