Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/37220 K.2014/22083

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılana hangi sözlerle hakaret ettiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, CMK’nın 230/1-b.c. maddesine aykırı olarak, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın savunmalarında; müşteki ...'in kız kardeşiyle evlenmek istediğini, ailesine ulaşmaya çalıştığını, cevap alamayınca bu kez ailesini gönderdiğini fakat inanç farkı nedeniyle müştekinin ailesinin kızlarının evlenmesine izin vermemeleri ve müştekinin de ailesine, inançlarına küfrederek kendisini tehdit etmesi üzerine atılı suçları işlediğini ileri sürmesi karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-5271 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup, manevi zararı kapsamadığı, yargılamaya konu tehdit ve hakaret suçlarında, dosyaya yansıyan ve talep edilen bir zararın bulunmadığı gözetilmeden, sabıkasız olan sanık hakkında, “manevi zararı gidermediği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan Yasanın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,