KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/37917 E., 2014/16388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2010/290477
- Mahkemesi
- Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 04/12/2009
- Numarası
- 2009/639 (E) ve 2009/1304 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanık M.. Ş.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, somut olayda, sanığın, 13.11.2008 tarihinde, iki dakika arayla saat 08:44'da ve 08: 46 da arayıp "Malatya'ya geleceğim, suratına kezzap dökeceğim, senin Allah'ını, kitabını, bacını sinkaf edeceğim" şeklinde tehdit ve hakaret etmesi karşısında, araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerden dolayı sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,
2-Sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilerek TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması,
3-Sanık M. Ş. hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlerde, adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, pişmanlığı, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine, hakaret ve tehdit suçlarından dolayı somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “... koşulların oluşmadığı….” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/37917, K. 2014/16388, 13 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama