Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/3799 K.2013/6

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde ve fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Sanığın sabıkasız olması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hapis cezasının ertelenmesi ve manevi zararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zararın ne olduğu gösterilmeden "zarar gideriminin gerçekleşmediği" biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,