Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/38728 K.2014/3520

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde belirtilen usule riayet edilmeden tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, usulsüz tebligat nedeniyle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kendisinden habersiz olarak evine giren şikayetçilerin, evdeki eşyaları götürdüklerini savunması ve şikayetçilerin de ifadelerinde, sanığın evine girip, sanığın boşandığı eşi şikayetçi N.. Y..'ya ait eşyaları aldıklarını belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında, TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

2-Kabule göre de; silinme koşulları oluşmuş sabıkaları bulunan sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarında, maddi (somut) bir zararın bulunmaması, hükmedilen hapis cezalarının, sabıkasızlık ve pişmanlık dolayısıyla yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilerek ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, erteleme hükmünden önce değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, “CMK'nın 231/7. maddesine göre, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde hapis cezasının ertelenemeyeceğinin belirtilmesi,

sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesi yönünde kanaat kullanılması ve sanığın kişilik özellikleri nazara alınarak, takdiren...” şeklindeki, kanuni olmayan ve erteleme kararındaki kanaat içeriği ile çelişir gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,