Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/4028 K.2013/23468

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanıkların yokluğunda verilip tebliğ edilen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, Kanun yoluna başvuru şeklinin 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesindeki yönteme uygun olarak gösterilmemesi karşısında, sanık ...'in temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

A) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kısa ve gerekçeli kararda, hüküm fıkrasının (A-1) bendinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine, (F-1) bendinde ise beraatine karar verilerek çelişkiye neden olunması,

2- 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanığa yükletilen tehdit suçunun maddi zarar doğurmaya elverişli olmaması karşısında, CMK'nın 231/6-b fıkra ve bendi gereğince “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği” hususunda değerlendirme yapılarak sonucuna göre sabıkasız olan sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “katılanların herhangi bir zararını gidermediği” biçimindeki kanuni olmayanve yetersiz gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,