Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/4984 K.2012/5722

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...’ın 5237 sayılı TCY'nın 125/1-4,106/1-1,6 maddeleri gereğince 2 ay 27 gün ve 5 ay hapis cezalan ile cezalandırılmasına, İncirliova Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin 2005/54 esas, 2007/101 karar ilamı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanığın cezalarının 5237 sayıyı yasanın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İncirliova Sulh Ceza Mahkemesinin 20.04.2011 tarihli ve 2008/105 esas.

2011/73 karar sayılı karara karşı, Adalet Bakanlığınca 16.01.2012 gün ve 2011/344/2187 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2012 gün ve 2012/28760 sayılı istem yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "sanığın tekerrüre esas alınan İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/54 esas, 2007/101 karar ilamı ile verilen 355 YTL. Adli para cezasının karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305/1. fıkra 1. bend gereğince kesin olduğu ve halen yürürlükte olan aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir. Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesin 1. fıkrasında ""Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305/2 maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." hükümleri yer almaktadır.

Y.C.G.K.'nun 5.5.2009 tarih ve 2009/2-115 sayılı kararında da, "... 5237 sayılı TCY'nın 50. maddesinde, 647 sayılı Yasanın 4. maddesindeki düzenlemeye benzer şekilde "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmüne yer verilmesine karşın. "Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmüne yer verilmemesi nedeniyle, gerek 5237 sayılı Yasanın 50. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaya seçenek olarak hükmedilen, gerekse 52. madde uyarınca doğrudan hükmedilen 2 milyar lirayı (2.000 TL'yi) aşmayan adli para cezalarına ilişkin hükümler kesin niteliktedir..." denilerek 5237 sayılı TCY döneminde, hangi hükümlerin kesin nitelikte olduğu açıklığa kavuşturulmuştur.

İncelenen dosyada, İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/54 esas, 2007/101 karar ilamı ile yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulduğu, yaralama suçundan 765 sayılı yasanın 456/4,51,81/2,59 maddeleri gereğince doğrudan verilen 355 YTL adli para cezasına ilişkin ve (2.000) liranın altında kalan para cezasına ilişkin kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrür uygulamasına dayanak oluşturmayacağı ve sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanamayacağı açıktır. Aynı karada hakaret suçundan verilip ıskat edilen hükmünde tekerrüre esas teşkil etmemesi karşısında; İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/54 esas, 2007/101 karar ilamının tekerüre esas alınmasının hukuka aykırı olduğunda kuşku yoktur.