Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/5003 K.2012/6979

Şantaj suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 107/2, 62.ve 52. Maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2011 tarihli ve 2009/28 Esas, 2011/123 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 16.12.2011 gün ve 64360 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2012 gün ve 2664 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan 'iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümler ... Temyiz olunamaz" ve aynı maddenin son cümlesindeki 'bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın Germencik Asliye Ceza Mahkemesı'nin 11.07.2005 tarihli 2000/259 Esas, 2004/175 Karar sayılı ilamıyla mahkum olduğu 319.410.000 TL ağır para cezasına ilişkin kararın tekerrüre esas alınması ve hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanığın tekerrüre esas alınan Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2005 tarihli 2000/259 Esas, 2004/175 Karar sayılı ilamında doğrudan para cezası ile cezalandırılmayıp, 765 sayılı TCK'nın 508. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasının 647 sayılı yasanın 4. maddesi uyarınca ağır para cezasına çevrildiği, kesinleşen bu ilam hakkında uyarlama sonucu yine aynı uygulama yapılarak sonuç 316 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu cezanın 30.12.2005 tarihinde infaz edildiği anlaşılmıştır.

Yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesinde öngörülen kesin nitelikte olup tekerrüre esas olmayan adli para cezaları 2.000 TL'ye kadar olan doğrudan verilen adli para cezaları olup, hapisten çevrilen adli para cezaları kesin nitelikte olmayıp tekerrüre esas alınabilirler. Buna göre sözkonusu hükümlülük tekerrüre esas olup 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen diğer koşullarda bulunduğundan, mahkemenin tekerrür uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.