Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/5251 K.2012/8146

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY'nın 184/4 maddesinin "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca; suça konu ruhsatsız yapının inşa edildiği yer olan Şanlıurfa ili Ceylanpınar ilçesi Kepez mevkiinde bulunan 5 nolu parselin, Ceylanpınar Belediye Başkanlığı'nın cevabı yazısı ve kadastro bilirkişisinin raporu uyarınca belediye uygulama imar planı dışında ve mücavir alan içinde olduğu anlaşıldığından, belediye sınırı ve özel imar rejimi uygulanan yerler dışında suçun oluşmayacağı da gözetilerek sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Suç tarihi olan 16.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCY'nın tüm hükümlerinin yürürlükte olduğu gözetilmeksizin, sanıklar hakkında belirlenen temel cezada takdiri indirim, paraya çevirme ve erteleme yapılırken 765 sayılı TCY ve 647 sayılı Yasa'nın uygulanması suretiyle hüküm kurulması;

b) Sanıklara yüklenen imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilecek olması karşısında, sabıkasız olan sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken;

sanıkların geçmişteki hali, suç işleme hususundaki eğilimlerine göre cezalarının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemekten çekineceklerine dair olumlu kanaat oluşmasından bahisle, cezaları 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine rağmen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,