Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/5919 K.2012/9690

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 106/1-1. maddeleri uyarınca 3 ay hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesinin 14.06.2011 tarihli ve 2010/604 esas, 2011/1163 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 26.01.2012 gün ve 4938 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2012 gün ve 39607 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında çok sayıda suç bulunması nedeniyle,

hangi sabıkaları sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve hangi kayıt dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesinde isabet görülmemiştir.'' denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanığın adli sicil kaydında birden fazla hükümlülüğünün bulunması karşısında, TCY'nın 58. maddesine göre tekerrür uygulaması yapılırken, tekerrürün koşullarının varlığının, sanık hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığının ve hükümlünün cezaevinde kalacağı süreye eklenecek miktarın belirlenmesi açısından, 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olmayacağını öngören 108/2. madde ve fıkrası gözetilmeksizin, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının denetime imkan verecek ve duraksamaya yol açmayacak şekilde karar yerinde açıklanmaması hukuka aykırıdır.