Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/8397 K.2012/14096

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın cep telefonu ile arayarak ve mesaj çekerek mağdurla olan ilişkisini boşandığı eşine anlatacağı tehdidiyle mağdurdan maddi menfaat teminine yönelik eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesinin 29.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibarı ile sözkonusu maddedeki şantaj suçunu oluşturmayıp, anılan yasanın 106/1-2. cümlesindeki sair kötülük tehdidi niteliğinde olduğu,

buna göre eylemin uyduğu 765 sayılı TCK'nın 192/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesi karşılaştırıldığında, sair tehdit suçu ceza miktarı itibarı ile lehe olduğu gibi, ayrıca şikayete tabi olup müşteki de şikayetinden vazgeçtiğinden, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi halinde düşme kararı verilmesi gerekirken, hatalı yasa karşılaştırmasına dayalı hukuki nitelendirme ile yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,