KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2012/8510 E., 2012/12300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık ...'e yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık ...'e yükletilen tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 ... TCY'nın 50. maddesi gereğince adli para cezası haricindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken "suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler" değerlendirildiği halde, adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken “ yasal imkansızlık nedeniyle ” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe gösterilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/8510, K. 2012/12300, 23 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama