Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/9322 K.2013/25563

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mahkemece, mağdur sanıkların birbirlerini karşılıklı olarak tehdit ettiklerinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-İddianame içeriği ve tanık ...'in aşamalardaki anlatımlarına göre, sanık ... ...'in telefonda bir kez tehdit suçunu işlediği anlaşılmasına karşın, TCK'nın 43. maddesi uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi,

3-Kısa kararda, sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi hükümleri uygulanırken, 1/4 oranında artırım yapılmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda 1/2 oranında artırım yapıldığı belirtilerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması,

4-Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında "geçmişi'' lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ve tehdit suçunda giderilmesi gereken somut bir zararın da bulunmaması karşısında; gerekçe belirtmeden, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,