Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/9504 K.2012/15567

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 02.05.2005 olarak yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCY'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri uyarınca, cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin hükümler yönünden önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı CYY'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsadığı gözetilerek,

sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCY'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında,sanık hakkında CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken "imara aykırılığın giderilmediği " biçimindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle CYY'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,