Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/9736 K.2013/24112

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz kapsamının tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kendisi gibi mermer işi yapan dükkan komşusu mağduru “sen buralarda bu işi yapamazsın, bu işler benden sorulur, en kısa zamanda burayı boşaltacaksın, yoksa seni öldürürüm” biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin, mağdurun hazırlıktaki anlatımı ve tanık beyanları ile de doğrulanması karşısında, eylemin TCK'nın 117/1. maddesinde düzenlenen ve takibi şikayete bağlı olan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturduğu gözetilip, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, eylemin tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek “yeterli delil bulunamadığı” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,