Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/1017 K.2014/4988

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, her iki müştekiye karşı, aynı suç işleme kararı kapsamında tek eylemle hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması yerine, müşteki sayısınca suç oluştuğundan bahisle iki kez mahkumiyet kararı verilmek ve bu cezalara da anılan Kanunun 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi" çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK’nın 62. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılırken, hesap hatası sonucu, 729 gün yerine 737 gün adli para cezası ve sonuç cezanın da 14.580 TL yerine 14.740 TL olarak belirlenerek fazla cezaya hükmolunması,

4-Sanığın, adli sicil kaydında eski ilamının silinme koşularının oluşması, hakaret suçundan dolayı (somut) maddi bir zararın oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, duruşmadaki hal ve tavırları lehine değerlendirilerek, TCK'nın 62. maddesi uygulandıktan sonra, bu kez “sanığın sabıkalı olduğu ve duruşmadaki tavır ve davranışları itibarıyla bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı" biçimindeki kanuni olmayan ve çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,