Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/10985 K.2014/22822

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda, başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, kanun yolu başvuru süresinin, kararın “tefhiminden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, “tefhim veya tebliğden” itibaren başlayacağının ifade edilmesi suretiyle sanıkta yanılgı oluşturulduğu ve bu nedenle temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın itirazı üzerine kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında sanığa yükletilen suçlardan doğrudan adli para cezasına hükmedilmiş olmasına rağmen, itiraz sonrası kurulan hükümlerde, suçun işlenmesindeki özelliklerin ve sanığın şahsi ve sosyal durumundaki olumsuzlukların nelerden ibaret olduğu gösterilmeden hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, katılanın kullandığı otobüsün, kendi idaresindeki aracın sol dikiz aynasına sürterek zarar verdiğini beyan etmesi, sanığın aracında yer alan tanıkların bu hususu doğrulamaları ve olay sonrasında sanığın aracında kolluk güçlerince yapılan incelemede de, aracın sol dikiz aynasının zarar gördüğünün tespit edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durularak, TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

3-Kabule göre de; sabıkası bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan verilen 25 günlük hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesine göre, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,