Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/11426 K.2015/24256

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Temyiz süresi yönünden halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince, Cumhuriyet Savcısının dilekçesini karar tarihinden itibaren bir aylık süre içinde vermediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Sanık N.. G.. müdafiinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana kefil olduğu ancak katılanın bu borcu ödememesi nedeniyle kefil olarak 10.000 TL'yi kendisinin ödediği, olay günü de çağırması üzerine giderken köy yolunda kendisini durdurup konuştuklarında çocuklarıyla beraber akşam ormana gelmesini söyleyerek birlikte ağaç kesmeyi önerdiği ve bu şekilde emval satıp parayı ödemeyi teklif ettiği yönündeki savunması, katılan L.. E..'in de sanığa borcunun olduğu şeklindeki beyanı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, TCK'nın 129 ve 29. maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,