Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/11748 K.2015/23896

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümleri ile yaralama suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik temyizde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyizde ise,

Sanıklar B.. A.. ve F.. Y..'ya yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a-Mağdur sanıklar B.. A.. ve F.. Y..'nun şikayetlerinden vazgeçmeleri ve vazgeçmeyi kabul etmeleri karşısında, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, hakaret suçundan dolayı açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları, "sanıklar B.. A.. ve F..

Y.. hakkında hakaret suçundan kurulan TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" dair kısımların hüküm fıkrasından çıkarılması, yerine "mağdurların sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, sanıklar B.. A.. ve F..