Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/12180 K.2015/26771

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen katılan C.'ya yönelik tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğesinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A. A.’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan S.'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılana gönderdiği mektupta yer alan “Sizin bu tutumunuz, bu davranışınız sizin için çok ciddi sıkıntılar meydana getirir. Sizin için, benim için ve C. için telafisi mümkün olmayacak sonuçlar ortaya çıkarır... İstenmeyen olaylarla sonuçlanacaktır... Bunun bedelini herkes öder, sonucuna herkes katlanır” şeklindeki sözlerle tehdit eyleminin yanlış nitelendirilip TCK’nın 106/1-2. cümlesi yerine aynı maddenin 1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,