Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/12290 K.2013/21863

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan “çocuk” sanık hakkında, 5395 sayılı Kanunun 35/1-2. cümle ve TCK'nın 31/3. madde hükümleri dikkate alındığında, sosyal inceleme raporu alınması veya rapor alınmama gerekçesinin karar yerinde gösterilmesi yasal bir zorunluluk olarak değerlendirilmemiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu konuda bozma öneren düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi sehven yanlış yazılmış ise de, bu yanlışlık, yerinde düzeltilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,