KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/12349 E., 2015/246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Uygulama sırasındaki hesap hatası sonucu adli para cezası eksik belirlenmiş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılmadığı,
Anlaşıldığından sanık ....'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak,
Boşanma davasının esası hakkında karar veren Mahkemece, sanık ve müştekinin yedi yaşındaki ortak çocukları olan Mert'in velayetinin müşteki anneye verildiği, sanığın bu karara istinaden annesinin yanında bulunan ve şahsi münasebet temini için aldığı çocuğunu bir daha anneye teslim etmeyerek TCK'nın 234/1-2. madde ve fıkralarında belirtilen suçu işlediği gözetilmeden, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/12349, K. 2015/246, 6 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama