Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/12795 K.2015/29268

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yerel mahkemece sanık M.. A..’ın temyiz istemi hakkında hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle verilen ret kararının sanığa tebliğ edildiği ancak sanığın bu kararı temyiz etmediği, temyiz kapsamının sanık N.. Ö..’in temyiz istemi ile sınırlı olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçundan verilen para cezası taksitlendirilirken uygulanan Kanun maddesi “52/4” yerine, mülga 647 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak yanlış gösterilmiş ise de, sonuca etkili bulunmayan ve maddi yanılgıdan kaynaklanan bu yanlışlığın yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesi,