Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13331 K.2013/16041

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 tarih ve 4.MD-122/162 sayılı kararında açıklandığı üzere; başka bir soruşturma nedeniyle mahkeme kararı ile Engin Yarıcı isimli kişinin iletişiminin tespiti sırasında adı geçen kişinin önce sanıkla sonra da tanık Kamuran Zengin’le yaptığı telefon konuşmalarının tesadüfi delil niteliğinde olduğu,

CMK’nın 138/2. maddesi gereğince tesadüfi delilin, aynı Kanun’un 135. maddesinin 6. fıkrasındaki katalog suçlara ilişkin olması halinde yasal kanıt olabileceği, CMK’nın 135/6. maddesinde gösterilen katalog suçlardan olmayan tefecilik suçunda Engin Yarıcı ile sanık ve tanık Kamuran Zengin arasında geçen telefon konuşmalarının Anayasa'nın 20, 38/6, AİHS'nin 6, 8 ve CMK'nın 217/2. maddeleri gereğince yasak kanıt niteliğinde olduğu gözetilmeden, dosyadaki diğer kanıtlara göre hüküm kurulması gerekirken, yasak kanıta dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,