KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/13495 E., 2015/27760 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/129437
- Mahkemesi
- Kayseri(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/10/2010
- Numarası
- 2007/637 (E) ve 2010/904 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesindeki sair tehdit suçunu oluşturduğu,bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 106/1-1. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, Mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesindeki sair tehdit suçunu oluşturduğu,bu suçun kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/13495, K. 2015/27760, 27 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama