Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
4. Ceza Dairesi 2013/13663 E. , 2015/28362 K.
"İçtihat Metni"Tebliğname No : 4 - 2011/171760 MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 25. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 01/02/2011 NUMARASI : 2010/489 (E) ve 2011/25 (K) SUÇLAR : Tehdit, hakaret
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık U.. A..'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Hakaret suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Mağdur D.. M..'in duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve hakaret suçunun takibinin şikayete tabi olması karşısında; sanık hakkında düşme yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık U.. A..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/13663, K. 2015/28362, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama