Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13817 K.2015/28671

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın gözaltında kaldığı sürenin TCK'nın 63.maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık E.. G..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Özel tahrik hükmü olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129/1. maddesi yerine, genel tahrik hükmü olan aynı Kanunun 29. maddesinin uygulaması,

b- Sanığın gözaltında kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi ve gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı süre gösterilmeyerek CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,