Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13917 K.2015/31074

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatı da bulunan sanık B.. K..'ın temyiz dilekçesi içeriğinden sadece kendi mahkumiyetlerine ilişkin hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın tehdit eylemini, katılanlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Sanığın aşamalarda “...Komşumuz Menşure'nin aramızda sınır olarak bulunan meyve ağaçlarına değil de aramızdaki direğin dibine suyu veriyordu. Bu sulamadan dolayı evimiz zarar görüyordu. Bende bu nedenle M.. Ö..'e neden böyle yapıyorsun, ağaca değil, direğe su veriyorsun, evimiz zarar görüyor, dedim, o da bana sen ne karışıyorsun senin yerin mi dedi. O esnada kocası A.. Ö.. geldi ve bana topraklı tezekleri atarak senin evin mi var, senin ....sinkaf ederim, dedi. Ben de kendisine çamurlu tezekler atarak karşılık verdim...” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,