Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/14210 K.2013/23532

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz süresinin ne zaman başlayacağının açıkça gösterilmemesi karşısında, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi nedeniyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RET KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tanık ...'in hakaret sözleri duymadığı biçimindeki anlatımına karşın; tanık ...'in sanığın katılana hakaret ettiğini belirtmesi karşısında; tanık anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi anlatıma neden itibar edildiği açıklanıp; katılanın kovuşturma aşamasında olay günü sanığın açık bir hakareti olmadığına ilişkin anlatımı da değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması, tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sabıkasız olan sanığın, "suçtan kaynaklanan manevi zararı gidermediği" biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,