KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/15175 E., 2015/29084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
- Tebliğname No
- 3 - 2012/75898
- Mahkemesi
- İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/12/2011
- Numarası
- 2011/509 (E) ve 2011/860 (K
- Suçlar
- Yaralama, tehdit
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
1-Sanıklar hakkında tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanıklar A.. A.., N.. A.., Y.. A.., F.. A.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılanın eyleminin sanıklar bakımından ağır tahrik oluşturduğunun kabulünün ardından TCK'nın 29. maddesi uyarınca ağır tahrikin karşılığı olarak ¾ oranında indirim yapılması gerekirken ¼ oranında indirim yapılmış olmasına rağmen, netice ceza miktarında yanlışlık bulunmaması karşısında, söz konusu yanlışlığın mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu kanaatiyle yapılan incelemede,
Sanıklara yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/15175, K. 2015/29084, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama