Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/15190 K.2013/26558

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıkların temyizinin haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar hakkında hakaret suçundan, adli para cezasının miktarının belirlenmesine dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi 50/1-a biçiminde yanlış gösterilmiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan bu yanlışlığın yerinde düzeltilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ya yükletilen hakaret ve sanık ...'ya yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret ve sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık ...'nun, yaralama eylemini kardeşinin kendisine hakaret etmesi üzerine gerçekleştirdiğini savunması ve mahkemece de sanıkların karşılıklı hakareti ... görülerek TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılmış olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık lehine uygulanma olanağının tartışılmaması,

b) Sanık ...'nun, yaralama eylemini, silahtan sayılan inşaat demiri ile işlemesine rağmen, TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ...'nun hakaret eylemini, kendisine karşı işlenen yaralama eyleminden dolayı gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, haksız tahrik altında suçun işlendiğinin kabulü ile cezada indirim yapılması,

d) Kabule göre de;

Sanık ... hakkında tehdit suçundan haksız tahrik hükümleri uygulanırken üst sınırdan indirim yapılmasına rağmen, hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle çelişkiye neden olunması,