KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/1705 E., 2014/8475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2010/313664
- Mahkemesi
- Bolu 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/01/2010
- Numarası
- 2008/519 (E) ve 2010/40 (K
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
l-Sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen ve infaz koruma memurlarının kendisine kötü muamelede bulunduklarına dair savunması, tanık H.. S..'nin infaz koruma memurlarının "siz adam olmamışsınız, sizi adam edeceğiz" diye söylemeleri üzerine sanığın iddianamede belirtilen sözleri söylediği, tanık D.. A..'ın ise; cezaevinde sohbet odasına götürmek için gelen gardiyanın "hazır olun dediğimizde hazır olacaksınız" şeklinde söylemesine karşılık sanığın "siz Allah mısınız her emrinize uyacağız" diye söylediğini belirterek sanığın savunmalarını destekler şekilde bulunmaları karşısında, tüm deliller değerlendirilip olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Sanığın tekerrüre esas sabıkalarından en ağırının esas alınarak bunun hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde birden fazla sabıkasının esas alındığının belirtilmesi,
3-TCK'nın 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayımlığa ilişkin hakları kullanmaktan sadece kendi altsoyu açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yasaklama kararı verilebileceği, kendi altsoyu dışındakiler açısından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeden bu haklar yönünden ayrım yapılmadan koşullu salıverilme tarihine kadar yasaklama kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/1705, K. 2014/8475, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama