Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17477 K.2014/23201

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiği 20/03/2008 tarihinde sanığın tebligat adresi olan askeri birlikte bulunmadığı,

hükümlülük kararının tebliğine ilişkin işlemlerin Tebligat Kanunu'nun 14. maddesine uygun olmadığının anlaşılması ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek ayrıca sanığın ilk temyiz dilekçesinin yeniden yargılama talebi olarak kabul edilip reddedilmesi üzerine Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 23.01.2013 tarihli itirazın reddine dair kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz bu nedenle yerinde görüldüğünden ret kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekilerin kendisine sopalarla saldırıp küfrettiğini ve kendisini savunmak için kaçarken kuru sıkı silahıyla havaya ateş ettiğini savunması, katılan M.. T..'nin savunmayı kısmen doğrulaması, sanığa ait adli rapor içeriği ile görevli polisler tarafından düzünlenen tutanakların savunmayla uygunluk göstermesi karşısında, sanık savunmasında ismi geçen taksici İbrahim'in de açık kimliği tespit edilip tanık olarak dinlenilerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, eylemin meşru müdafaa kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği veya haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kabule göre de,

TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,