Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17840 K.2013/27354

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a)Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, bir ilamdaki en ağır hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ve gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına ilişkin bölüme "sanığın adli sicil kaydındaki en ağır hapis cezasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/67-2007/204 sayılı ilamındaki yağma suçuna ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına'' ibaresinin eklenmesi ve "1 yıl süre ile" ibaresinin karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıkların daha önceden ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/136 E. sayılı dosyasında yargılandıkları, haklarında hükümlülük kararları verildiği, ancak hükümlerin yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay tarafından bozulması nedeniyle açılan duruşmada bozma ilamı okunduktan sonra sanık ...'un "daha önce adaletsiz karar verdiniz" diyerek yüksek sesle bağırması üzere duruşma düzenini bozduğu için salondan çıkarıldığı, sanığın çıkarılırken "senin adaletin ancak bu kadar olur", sanık ...’ın ise "Siz bize karakol ifadesine dayanarak ceza verdiniz.

Bizim müştekimiz burada şikayetçi olmadığını, para aldığını söyledi, kendi tanıkları, hiçbir tanıkları bizim onları zorlukla aldığını söylemedi, siz bunların hiç birini kayda almadınız. ... ’ın elinde kamera kaydı olduğu halde onu kabul etmediniz, delilleri kafadan yok saydınız, karar verdiniz, bu yargılama tamamen adaletsizdir. Bu komploların nereye dayandığını size göstereyim. Bu komploların içinde sizin olup olmadığınızı bilemiyorum.

Diğer şahısların gidişatı ile sizin gidişatınız aynı mı bilmiyorum. Avukatlara da söz vermediniz. Onlar da bizden para alıyorlar." şeklindeki sözleri, yargı otoritesini sarsma veya tarafsızlığını bertaraf etme ya da muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide etme maksadıyla söylenmeyip, sanıkların uğradıklarını düşündükleri haksızlığı dile getirme ve eleştiri niteliğinde bulunduğundan, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararları verilmesi,

b)Kabule göre,

aa)Sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, bir ilamdaki en ağır hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ve gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

bb)Mükerrir sanıklar hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,