Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17910 K.2015/35149

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine ve dilekçe içeriğine göre, mağdur sanık N.. Ş..’in hükmü sanık sıfatı ile temyiz ettiği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdur sanık E.. A..’ın, yüklenen eylemlerden beraat etmiş olması karşısında, Yargıtay C.Başsavcılığının haksız tahrik nedeniyle bozma öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanığın bıçak göstermek sureti ile tehdit eylemi nedeniyle TCK’nın 106/2-a maddesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,