Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/17988 K.2015/35889

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, elinde bıçak olduğu halde tehdit içeren söz söylemeksizin mağdurları kovalamaktan ibaret eyleminin; silahın korkutuculuk özelliği dolayısıyla herhangi bir söz söylenmese bile, ağır ve haksız zarara uğratmayı bildirme niteliğinde olduğu ve TCK'nın 106/2-a. maddesindeki silahla tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, aynı Kanunun 106/1-2. cümlesi kapsamında basit tehdit olarak değerlendirilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın aşamalarda, “...mağdurların kendisinin yer parası ödeyerek karpuz sattığı yerin karşısında gelip kendisinden daha ucuza, yer parası ödemeden karpuz satarak ekmeğine mani olmaları üzerine...” bu şekilde davrandığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,