Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18042 K.2013/23955

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakaret eylemi direnme suçunun unsuru olmayıp ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu konuda bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içinde bir karar verilebileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin infaz aşamasında gözetilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tek fiille birden fazla polis memuruna karşı direnen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçlarından tayin olunan adli para cezalarının, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ayrı ayrı taksitlendirilmesine karar verilmemesi,