Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18195 K.2015/35178

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık H.. B.. hakkında hakaret eyleminden kurulan ceza tertibine yer olmadığına dair hükümde, şikayetçi R.. Ç..'nın yöntemince kamu davasına katılmadığı ve sanık T.. A..'in de bu suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi R.. Ç.. vekili ve sanık T.. A.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar R.. Ç.. ve T.. A.. hakkında yaralama ve tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tehdit eyleminden hükümler kurulurken, doğrudan TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca uygulama yapılması yerine, TCK'nın 106/1. fıkrası ile temel ceza belirlendikten sonra anılan Yasanın 106/2-c maddesi uyarınca artırıma gidilmiş ise de; bu husus sonuç cezaya etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,