KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/18273 E., 2014/23435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz dilekçelerinin kapsamından ..., ..., ...'in sanık sıfatıyla ayrıca ... ve ...'ın ortak olan avukatının ise müvekilinin ...'e yönelik yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünü sanık müdafii, ... ve ...'in müvekili ...'a yönelik yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerini katılan vekili sıfatıyla temyiz ettiği, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilip CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükme yönelik sanığın itirazı üzerine, ...
Asliye Ceza Mahkemesi tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği ve mahkemesince hakaret suçundan yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hususun mahallinde değerlendirileceği kabul edilerek, sanık ... hakkında yaralama suçuna hasren dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'e yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/18273, K. 2014/23435, 30 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama