KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2013/18318 E., 2015/34183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2010/206198
- Mahkemesi
- Erzurum(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 25/11/2009
- Numarası
- 2009/812 (E) ve 2009/1141 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın soruşturma aşamasında, şizofren hastası olduğunu ve tedavi gördüğünü savunması, bir kısım mağdurların da, sanığın psikolojik sorunları olduğunu ileri sürmeleri karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de,
Tekerrüre esas alınan 765 sayılı Kanun döneminde işlediği önceki mahkumiyetine konu elektrik hırsızlığının, 5237 sayılı TCK'da karşılığı olan TCK’nın 142/1-f maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümleri ile CMK’nın 231/5-6. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/18318, K. 2015/34183, 28 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama