Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18331 K.2014/18587

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca, cezaya hükmetmeden, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de,bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki TCK’nın 125/1 ve 62 maddeleri gereğince ceza verilmesine” ilişkin kısımların çıkarılması biçiminde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Yaralama suçundan verilen kararın temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen TCK'nın 50/1-f maddesinde mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte ücret ödenmeksizin çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine karşın, sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan hüküm kurulması,