Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/18594 K.2015/38213

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Şikayetçiler S.. A.. ve M.. A..'in 19/03/2010 ve 07/05/2010 tarihli celselerde şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunmalarına karşın, kamu davasına katılma istekleri hakkında bir karar verilmeyerek CMK'nın 238. maddesine aykırı davranılmış ise de; şikayetçi S.. A..'in yüzüne karşı, şikayetçi M.. A..'in ise yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı temyiz etmemeleri nedeniyle bu hususun Cumhuriyet Savcısına temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek, O Yer Cumhuriyet Savcısının hükümleri bu yönüyle temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık H.. D.. hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık H.. D..'nun olay günü ve öncesinde cinsel amaçla şikayetçi S.. A..'in evine gittiği, telefonunu başka erkeklere verdiği, olay günü şikayetçi S.. A..'in evine diğer sanık K.. U..'u yine cinsel amaçlı olarak gönderdiği biçimindeki mahkemenin kabulü karşısında, sanığın eyleminin ne şekilde cinsel taciz suçunu oluşturduğu açıklanmadan hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,